بشارت ظهور آخرین حجّت خدا(علیه السلام) در كتاب «شاكمونى»: 

در كتاب «شاكمونى» كه از كتب مقدّسه هندیان مى باشد و به اعتقاد كفره هند، پیغمبر صاحب كتاب است و مى گویند: وى بر اهل خطا و ختن مبعوث بوده است، بشارت ظهور آخرین حجّت خدا حضرت ولى عصر- ارواحنا فداه - چنین آمده است:

«پادشاهى و دولت دنیا به فرزند سیّد خلایق دو جهان «گشن» بزرگوار تمام شود، و او كسى باشد كه بر كوه هاى مشرق و مغرب دنیا حكم براند و فرمان كند، و بر ابرها سوار شود، و فرشتگان كاركنان او باشند، و جنّ و انس در خدمت او شوند، و از «سودان» كه زیر خط «استوا» است تا سرزمین «تسعین» كه زیر قطب شمالى است و ماوراى بحار و ماوراى اقلیم هفتم و گلستان ارم تا باغ شداد را صاحب شود، و دین خدا یك دین شود و دین خدا زنده گردد، و نام او «ایستاده» باشد، و خداشناس باشد».^{([14] [23] )} 

«گشن» در لغت هندى نام پیامبر اسلام(صلى الله علیه وآله وسلم) است كه در این بشارت فوق، فرزند برومند وى را به نام «ایستاده» و «خدا شناس» نامیده، چنان كه شیعیان او را «قائم(علیه السلام)» و حضرت مهدى- ارواحنا فداه -  مى خوانند.

و امّا موضوع سوار شدن آن حضرت بر ابرهاى آسمان كه در این بشارت آمده است، یكى از بزرگترین امتیازات آن موعود مسعود است كه نه تنها در بشارت فوق و مكرّراً در بشارتهاى انجیل از آن سخن رفته است; بلكه در روایات متواتره اسلامى نیز به صورت یك امر جدّى و خارق العاده مطرح گردیده است.

زیرا پیامبر اكرم(صلى الله علیه وآله وسلم) و امامان معصوم(علیهم السلام) در مواردى كه از ظهور مبارك آن ولى مطلق الهى سخن رانده اند، سیر و حركت آن مصلح بزرگ جهانى را در ایّام ظهور خارق العاده دانسته، و به پیروان خود مژده داده اند كه حضرت مهدى(علیه السلام) با قدرت و جلال در حالى كه بر ابرهاى آسمان سوار است، ظهور خواهد فرمود. 

اینك براى اثبات این مدّعا و دلگرمى منتظران ظهور آن یگانه منجى عالم، به چند نمونه از احادیث وارده اشاره مى كنیم: 

1 ـ علاّمه مجلسى در ضمن حدیثى از پیامبر(صلى الله علیه وآله وسلم) نقل كرده كه آن حضرت فرمود: خداوند در شب معراج خطاب به من كرد و فرمود: . . .

«. . . وَ لاَُطَهِّرَنَّ الأَرْضَ بآخِرِهِمْ من أَعْدائی، وَ لاَُمَلِكَنَّهُ مَشارِق الأَرْضِ وَ مَغارِبَها، وَ لأُسَخِّرَنَّ لَهُ الرِّیاحَ، وَ لاَُذَلِلَنَّ لَهُ السَّحابَ الصِعابِ، ولأرقینّهُ فی الأسباب، ولأنصرنّهُ بجندی، وَ لاَُمِدَّنِّهُ بِمَلائِكَتِی، حتّى یُعْلِنَ دَعْوَتِی، وَیَجْمَعَ الخَلْقَ عَلى تَوحیدِی، ثُمَّ لاَُدِیمنّ مُلكَهُ، وَلاَُداوِلَنَّ الأیّامَ بَیْنَ أوْلِیائِی إلى یَوْم القِیامَةِ».^{([15] [24] )} 

«. . . و زمین را به وسیله او از دشمنانم پاك مى سازم; شرق و غرب جهان را به او تملیك مى نمایم; بادها را به تسخیر او در مى آورم; ابرهاى سخت و نا آرام را براى او رام مى گردانم، برترین ابزارها را در اختیار او مى گذارم، با سپاه خود او را یارى نموده و با فرشتگانم او را مدد و تقویت مى نمایم، تا دعوت مرا آشكار سازد و همه مخلوقات را بر توحید من گرد آورد. آنگاه دولت او را پایدار نموده و دوران حكومتش را تا پایان روزگار بین دوستانم جاودانه مى سازم». 

2 ـ در حدیثى از امام باقر (علیه السلام) روایت شده است كه فرمود:

«أما إنّ ذا القَرْنَیْنِ قَدْ خُیِّرَ السَّحابَیْنِ، فَاختارَ الذَّلُولَ وَ ذَخَرَ لِصاحِبِكُمُ الَصَّعْبَ.

فَقِیلَ لَهُ: وَ ما اَلصَّعْبُ؟ 

فَقالَ: ما كانَ مِنْ سَحاب فِیهِ رَعْدٌ وَصاعِقَةٌ وَ بَرْقٌ، فَصاحِبُكُمْ یَرْكَبُهُ!. أما إنَّهُ سَیَرْكَبُ السَّحابَ، وَ یَرْقَى فِی الأسبابِ: أسبابِ السَّماوات السَّبْعِ وَ الأَرَضِینَ السَّبع».^{([16] [25] )} 

«ذوالقرنین میان دو ابر مخیر شد: یكى ابر رام و دیگرى ابر نا آرام، و او ابر رام را براى خود بر گزید و ابر نا آرام را براى صاحب شما نگه داشت.

گفته شد: ابر نا آرام چیست؟

فرمود: ابرى كه با رعد و برق و غرّش باشد، كه صاحب شما سوار بر آن خواهد شد. آرى ! صاحب شما سوار ابر مى شود، همه اسبابها و ابزارها را زیر پا مى گذارد، اسبابهاى هفت آسمان و هفت زمین را». 

 بشارات ظهور حضرت مهدى(علیه السلام) در كتاب «تورات» 

در كتاب تورات كه از كتب آسمانى به شمار مى رود و هم اكنون در دست اهل كتاب و مورد قبول آنها است، بشارات زیادى از آمدن مهدى موعود و ظهور مصلحى جهانى در آخر الزمان آمده است كه چون مضمونهاى آن بشارات در قرآن كریم و احادیث قطعى و متواتر اسلامى به صورت گسترده اى وارد شده و نشان مى دهد كه مسأله «مهدویّت» اختصاص به اسلام ندارد، قسمتى از آن بشارات را در اینجا مى آوریم، و برخى از نكات آنها را توضیح مى دهیم تا موضوع تشكیل حكومت واحد جهانى، و تبدیل همه ادیان و مذاهب مختلف به یك دین و آیین مستقیم، برهمگان روشن شود. 

گفتنى است كه چون در كتاب «عهد عتیق» (یعنى: تورات و ملحقات آن) همچون كتاب انجیل، از بازگشت و رجعت حضرت عیسى (علیه السلام)سخن به میان آمده است و این مطلب، رابطه مستقیم با ظهور حضرت مهدى(علیه السلام)دارد،  در ضمن بشارات ظهور حضرت مهدى(علیه السلام)، فرازهایى از «تورات» را آورده ایم  تا دانسته شود كه قوم یهود نیز بر اساس آنچه در كتابهاى مذهبى خودشان آمده است همچون مسلمانان به «رجعت» و بازگشت حضرت مسیح(علیه السلام)معتقدند. و در این باره تردید ندارند كه بالاخره روزى فرا مى رسد كه حضرت عیساى روح الله(علیه السلام)به زمین باز مى گردد و برخى از آنها را تنبیه و از برخى دیگر انتقام مى گیرد، هر چند كه بسیارى از آنان بر اثر آیات و معجزاتى كه از حضرت مهدى(علیه السلام)و عیساى مسیح(علیه السلام)مى بینند ایمان آورده و تسلیم مى شوند و در برابر حق خاضع و خاشع مى گردند. 

اینك به قسمتى از بشاراتى كه در «تورات» و ملحقات آن آمده است، توجّه فرمایید: 

 الف) بشارت ظهور حضرت مهدى(علیه السلام) در «زبور داوود» 

در زبور حضرت داود(علیه السلام) كه تحت عنوان «مزامیر» در لابلاى كتب «عهد عتیق» آمده، نویدهایى در باره ظهور حضرت مهدى(علیه السلام) به بیانهاى گوناگون داده شده است و مى توان گفت: در هر بخشى از «زبور» اشاره اى به ظهور مبارك آن حضرت، و نویدى از پیروزى صالحان بر شریران و تشكیل حكومت واحد جهانى و تبدیل ادیان و مذاهب مختلف به یك دین محكم و آیین جاوید و مستقیم، موجود است.

و جالب توجّه این كه، مطالبى كه قرآن كریم در باره ظهور حضرت مهدى(علیه السلام) از «زبور» نقل كرده است عیناً در زبور فعلى موجود و از دست برد تحریف و تفسیر مصون مانده است. 

قرآن كریم چنین مى فرماید:

(وَلَقَدْ كَتَبْنا فِی الزَّبورِ مِنْ بَعْدِ الذِّكْرِ أَنَّ الاَرْضَ یَرِثُها عِبادِیَ الصّالِحوُنَ).^([17] ) 

«ما علاوه بر ذكر (تورات) در «زبور» نوشتیم كه ]در آینده[ بندگان صالح من وارث زمین خواهند شد». 

مقصود از «ذكر» در این آیه شریفه، تورات موسى(علیه السلام) است كه زبور داود(علیه السلام)پیرو شریعت تورات بوده است. 

 این آیه مباركه از آینده درخشانى بشارت مى دهد كه شرّ و فساد به كلّى از عالم انسانى رخت بر بسته، و اشرار و ستمكاران نابود گشته اند، و وراثت زمین به افراد پاك و شایسته منتقل گردیده است. زیرا كلمه «وراثت و میراث» در لغت، در مواردى استعمال مى شود كه شخص و یا گروهى منقرض شوند و مال و مقام و همه هستى آنها به گروهى دیگر به وراثت منتقل شود. 

به هر حال، طبق روایات متواتره اسلامى ـ از طریق شیعه و سنّى ـ این آیه شریفه مربوط به ظهور مبارك حضرت مهدى(علیه السلام) مى باشد، و قرآن كریم این مطلب را از زبور حضرت داود (علیه السلام) نقل مى كند، و عین همین عبارت در زبور موجود است. و اینك متن زبور: 

«(9) زیرا كه شریران منقطع مى شوند. امّا متوكّلان به خداوند، وارث زمین خواهند شد. (10) و حال اندكست كه شریر نیست مى شود كه هر چند مكانش را جستجو نمایى ناپیدا خواهد بود (11) امّا متواضعان وارث زمین شده از كثرت سلامتى متلذّذ خواهند شد (12) شریر بخلاف صادق افكار مذمومه مى نماید، و دندانهاى خویش را بر او مى فشارد (13) خداوند به او متبسّم است چون كه مى بیند كه روز او مى آید (14) شریران شمشیر را كشیدند و كمان را چلّه كردند تا آن كه مظلوم و مسكین را بیندازند، و كمانهاى ایشان شكسته خواهد شد (16) كمى صدّیق از فراوانى شریران بسیار بهتر است. (17) چون كه بازوهاى شریران شكسته مى شود و خداوند صدّیقان را تكیه گاه ا ست (18). 

       

هدف از بعثت کامل کردن مکارم اخلاقیست . عیدها پشت سر هم می آیند و میروند و ما همچنان از هدف غافلیم به روزمرگی دچار شده ایم و عیدها را به هم تبریک می گوئیم و شیرینی و شربت تعارف میکنیم اما در کسب مکارم اخلاقی و تکمیل آن آنچنان که باید و شاید نمی کوشیم .

عشق دلبر در دل ما جا گرفت         خانه خالی دید از آن ماوا گرفت

عاشق مستیم و در کوی مغان       عاقلان را کی بـــود بر ما گرفت

هر کسی دستی و دامانی دگر      دست ما دامان بی همتا گرفت

مبتلائـــیم و بلاجـــوئیم مـــــــا      از بلا این کـــــــــار ما بالا گرفت

آب چشم ما به هر سو رو نهــاد      لاجرم گرد جهـــان دریـــا گرفت

عقل اگر ره را غلط کــرد و برفت      کی کند بینـــا به نابینــــا گرفت

سید مــــا از همه عـــــالم برید      درگه یکتـــــای بی همتا گرفت

                                                            شاه نعمت اله ولی

       

در کوچه عشقت شده ام بیدل و حیران           

از شدت عشقت شـــده ام اســیر حرمان

من دل ندهم به هر کـسی جـــان برادر            

بی مهـــر رخ ناز شما ، منم به خسران

آنکس که نصیحت کنـــدم به دوری تو            

گویم که تویی روح براین جسم خرامان

بی روح بدن مرده ی بی عشق ومحبت           

با روح تو ای یـار شـوم ســاکن جیران

نـــا دیدن تو گــرچه مـــرا زجر مکرر           

امــــید به دیـــدن به خـــدا گشته فراوان

                                                                 علی  ۲۶/۵/۸۵

       

این دردها به درد دل من نمی خورند

این حرفها به درد سرودن نمی خورند

شیواست واژه های رخ و زلف و خط و خال

اما به شیوه ی غزل من نمی خورند

ما و دل و طنین تپیدن به بحر خون

این شعرها به بحر تتن تن نمی خورند

این ریشه های خشک که در خاک تیره اند

آب از زلال آبی روشن نمی خورند

غم می خورند شاعرکان مثل آب و نان

اما دریغ ، جز غمِ خوردن نمی خورند

 ق. امین پور

       

میلاد با سعادت عزیز دل شیعه ، ولی خداوند متعال  و وصی پیامبراکرم صلی الله علیه و آله و سلم را به همه دوستان تبریک می گویم امیدوارم بتوانید استفاده لازم را از این روزهای عزیز ببرید که عمر سرمایه ایست گرانبها . روزی حداقل سه بار سر سفره می نشینیم و غذای جسم را طلب میکنیم و اگر کمی زیاد و کم داشت ناراحت می شویم ! روزی چند بار سر سفره ی غذای روح می نشینیم ؟! این ماهها و روزها سرشار از غذای روحانیست . نکند گرسنه بمانیم ! نکند شبه غذاها ما را از غذای اصلی دور کند و سیری کاذب برایمان بوجود آورد ...

نوشته شده توسط علی در  دوشنبه 16 مرداد 1385 و ساعت 10:08 ق.ظ
ویرایش شده در دوشنبه 16 مرداد 1385 و ساعت 10:08 ق.ظ